Ik kende de jonge vrouw niet,
Ze blies mist uit haar longen,
Tegen vale vlagen licht,
 
Haar haar woei uit capuchon,
Broodmager op wankelhakken,
Strelen slierten haar gezicht,
 
App-woorden even zat,
Haar ogen als lood staarden,
In mascaraveeg van traan
 
Of regen in grijze avond,
En wachtte in dreun door oordoppen,
Tot wat ze zich laat begaan,
 
En wat te dromen overblijft,
Zo haalde ik haar in, schreef,
 
En leende haar in mijn woorden,
Opdat zij dit ooit leest en herleeft.

Ad Nouwens – Schrijversatelier

Laat meer gerelateerde artikelen zien
  • Schrijversatelier: Dwarsdenker - foto van vrouw die peuter omarmt

    Schrijversatelier: Dwarsdenker

    Ik denk dwarsJouw wit is voor mij zwartVerstand is voor mij hartJa is altijd neeLand is ze…
  • Schrijversatelier: Altijd rebels

    Die rebel was altijd tegen Ik ging er bijna aan onderdoor En bij die stemming 10 tegen 9 S…
  • Schrijversatelier: Dwarsligger

    Theo gaat er niet gauw aan onderdoor Die geeft dan weerstand met veel geknars Hij werkt al…
Laat meer zien van Het Schrijversatelier

Bekijk ook

Hart van Brabant Nieuws – 6 april 2020

Het Hart van Brabant Nieuws van maandag 6 april 2020 – Opvang van dak- en thuislozen…