Ze geurt naar geleefd papier,
Haar lokken gekruld op de schouder,
Het ogenbruin kijkt ondeugend verlegen,
Haar lijfje dartel in wit gepolijst
Als in sneeuw gekleed, speels zonder vouw,
De tijd liegt het lachen in de lens,
Een belofte aan gegane tijd,
Een foto in kartelwit gelijst,

Vergeten in een boek gelegd,
Bevroren in verloren tijd
Smelt ze ineens in het licht,
In dagen van een vreemd verre,
En langzaam opnieuw naar mij toe
De sluitertijd weer beleven
Van gisteren naar vandaag terug,
Alleen haar vlinders zijn zo moe.

Ad Nouwens – Schrijversatelier

Laat meer gerelateerde artikelen zien
  • Schrijversatelier: Dwarsdenker - foto van vrouw die peuter omarmt

    Schrijversatelier: Dwarsdenker

    Ik denk dwarsJouw wit is voor mij zwartVerstand is voor mij hartJa is altijd neeLand is ze…
  • Schrijversatelier: Altijd rebels

    Die rebel was altijd tegen Ik ging er bijna aan onderdoor En bij die stemming 10 tegen 9 S…
  • Schrijversatelier: Dwarsligger

    Theo gaat er niet gauw aan onderdoor Die geeft dan weerstand met veel geknars Hij werkt al…
Laat meer zien van Het Schrijversatelier

Bekijk ook

Nieuwste expositie ‘Corona Special’ in ‘Metropolitan Museum | Tilburg’

Mocht u onderweg zijn naar de supermarkt, uw hond uitlaten of een luchtje scheppen, loop d…