De wind waait in vlagen, draagt mij lichtjes vooruit
Laat klinkers dollen met lege blikjes
Ik ga naar henen waar de wind geen woord rept
Mij geselt met stilte en mij slijt aan de tijd

Mijn venster schuift onder wolken van een linde
Ik bewaar dat bloesem was en zon wolken verjoeg
Boven een eenzaam pad kneden oude scherven
Van een laatste leugen wolken door toornig weer

Ondanks gedacht helen en excuses gelegd in inkt
Bleef het azuur donker boven een gestrande gang
Wat ik wilde vinden vecht in wassend water
Tot mijn pruilende lippen troost proeven uit mijn ogen.

Ad Nouwens – Schrijversatelier

Laat meer gerelateerde artikelen zien
  • Een vergeten man straalt - portret

    Schrijversatelier: Droomlicht

    Een vergeten man straalt, Nog drie tanden in zijn lach, Bedelend langs het droompad, Ruite…
  • Schrijversatelier: Mijn vroeger - Ad Nouwens - foto van vuur

    Schrijversatelier: Mijn vroeger

    Mijn perkamenten pakhuis opent bevroren Vergeelde schilderijen beroofd van kleur Dwarrelen…
  • Schrijversatelier: Alleen - foto sanren zonlicht tussen de wolken

    Schrijversatelier: Alleen

    De tijd telt eenzame stilte Lege stoelen in vergeeld velours Vegen voeten aan snaren zonli…
Laat meer zien van Het Schrijversatelier

Bekijk ook

Expositie in KunstLoc toont de toewijding binnen de textielkunst

Toewijding wordt meestal omschreven als hart voor de zaak hebben en vooral hard werken. Ma…